MSN-taal

De radiowekker gaat af. Ik pleur dat ding maar weer op snooze.

Na 10 min is het egt tijd om op te staan. Voor ik naar de badkmr ga zet ik mn pc aan. Nadat ik mn nachtlenzen heb uitgedaan check ik mn mail. Er zijn nooit veel mails, tog doe ik dit altijd.

Tijdens ontbijt lees ik ff een krantje. Het liefst NRC-next, een chill blad met leuke stukjes. Helaas moet ik het nu ff doen met NH Dagblad.

Op weg naar sgol laat ik de treinkranten aan me voorbij gaan. De metro en spits vind te simpel en de pers heeft het zichzelf genaaid door britney te supporten op de voorpagina en stukjes uit de new york times te kopiëren. Niet cool dus. Lees liever ff een boekie.

In de avond zit op internet. Ik lees forums en bekijk lache filmpjes op youtube enzo. Ik chat ook met mn familie en matties.

L33tspeak

De wekker ga@T. R^dio. Ik ben te sl/-\perig o^^ er ietz VaN 0p 7E nE/\/\e|\|. $nopz3.

Na 10 minuten !$ hE7 echt tij|) 0m op 7E S7aan. aLvorEns 1k naar @e badkaMer loop zet ik /\/\ijN pc aan. Nadat ik mij|\| nachtlEnzEN heB u17ge@AAn kaN ik gelijk Mijn mAIl checKen. het a/-\n7a1 verze /\/\ailt_|es zijn rpnd deze tijd schaars, m@ar Tpch is D!t een rItueel die zicH e|ke 0Ch7eNd voorDo3t.

@an Het ontbijt le3S !k vA^k VLuChtig 33n krAnTje. HeT liEfst |ees ik de NrC-NEx7, een vlot En Hip n|EuwZ8lAd Met InteressantE Nieu\/\/$achTergr0N@en. hElaAz /\/\oet ik het nu 3Ven Met het [V]|nder leuke nporD-H0|_1ands dagb|@|) doen.

OP wE6 n^ar schoOl la4~|~ Ik de treinb1a@en Vaak 44n /\/\ij voorbij g/-\a|\|. De METro en spITs hebben Voor mij e3n te Ho&E te|_e6raafWaaRde 3n @e Pers hEEft Het v0or [V]ij onl@n&Z verpes7 door pp de vooRpa6!n4 over Br|tNEy ZpeArs ~|~e preD1Ken. OoK Heb ik vernp/\/\en da7 zij bep4@lde op1n|e$tukken |et7Er1ijk hebben &3Kop|e3Rd v@n d3 New Yor|< T1mEs, pUre pl@gI@A7 @us. N3E, ik Lees l13ver 3En 80e|<.

’S Avonds 8eGeef 1k []V[]ij gerEgEld oP het 1nterNe7. IK vul de TiJ|) met heT lezen va|\| FOra, bekijkeN \/An fiLMpjes op s|7ez 4|_$ yOUtUbe, en chatteN met f@^^il1E e|\| vri3nD3n.

Morse code

.. -.- / . -. / — . -.. .. .- / -.. . / .– . -.- -.- . .-. / –. .- .- – .-.-.- / .-. .- -.. .. — .-.-.- / .. -.- / -… . -. / – . / … .-.. .- .–. . .-. .. –. / — — / . .-. / .. . – … / …- .- -. / — .–. / – . / -. . — . -. .-.-.- / … -. — — –.. . .-.-.- / -. .- / .—- —– / — .. -. ..- – . -. / .. … / …. . – / . -.-. …. – / – .. .— -.. / — — / — .–. / – . / … – .- .- -. .-.-.- / .- .-.. …- — .-. . -. … / .. -.- / -. .- .- .-. / -.. . / -… .- -.. -.- .- — . .-. / .-.. — — .–. / –.. . – / .. -.- / — .. .— -. / .–. -.-. / .- .- -. .-.-.- / -. .- -.. .- – / .. -.- / — .. .— -. / -. .- -.-. …. – .-.. . -. –.. . -. / …. . -… / ..- .. – –. . -.. .- .- -. / -.- .- -. / .. -.- / –. . .-.. .. .— -.- / — .. .— -. / — .- .. .-.. / -.-. …. . -.-. -.- . -. .-.-.- / …. . – / .- .- -. – .- .-.. / …- . .-. … . / — .- .. .-.. – .— . … / –.. .. .— -. / .-. — -. -.. / -.. . –.. . / – .. .— -.. / … -.-. …. .- .- .-. … –..– / — .- .- .-. / – — -.-. …. / .. … / -.. .. – / . . -. / .-. .. – ..- . . .-.. / -.. .. . / –.. .. -.-. …. / . .-.. -.- . / — -.-. …. – . -. -.. / …- — — .-. -.. — . – .-.-.- / .- .- -. / …. . – / — -. – -… .. .— – / .-.. . . … / .. -.- / …- .- .- -.- / …- .-.. ..- -.-. …. – .. –. / . . -. / -.- .-. .- -. – .— . .-.-.- / …. . – / .-.. .. . ..-. … – / .-.. . . … / .. -.- / -.. . / -. .-. -.-. -….- -. . -..- – –..– / . . -. / …- .-.. — – / . -. / …. .. .–. / -. .. . ..- .– … -… .-.. .- -.. / — . – / .. -. – . .-. . … … .- -. – . / -. .. . ..- .– … .- -.-. …. – . .-. –. .-. — -. -.. . -. .-.-.- / …. . .-.. .- .- … / — — . – / .. -.- / …. . – / -. ..- / . …- . -. / — . – / …. . – / — .. -. -.. . .-. / .-.. . ..- -.- . / -. — — .-. -.. -….- …. — .-.. .-.. .- -. -.. … / -.. .- –. -… .-.. .- -.. / -.. — . -. .-.-.- / — .–. / .– . –. / -. .- .- .-. / … -.-. …. — — .-.. / .-.. .- .- – / .. -.- / -.. . / – .-. . .. -. -… .-.. .- -.. . -. / …- .- .- -.- / .- .- -. / — .. .— / …- — — .-. -… .. .— / –. .- .- -. .-.-.- / -.. . / — . – .-. — / . -. / … .–. .. – … / …. . -… -… . -. / …- — — .-. / — .. .— / . . -. / – . / …. — –. . / – . .-.. . –. .-. .- .- ..-. .– .- .- .-. -.. . / . -. / -.. . / .–. . .-. … / …. . . ..-. – / …. . – / …- — — .-. / — .. .— / — -. .-.. .- -. –. … / …- . .-. .–. . … – / -.. — — .-. / — .–. / -.. . / …- — — .-. .–. .- –. .. -. .- / — …- . .-. / -… .-. .. – -. . -.– / … .–. . .- .-. … / – . / .–. .-. . -.. .. -.- . -. .-.-.- / — — -.- / …. . -… / .. -.- / …- . .-. -. — — . -. / -.. .- – / –.. .. .— / -… . .–. .- .- .-.. -.. . / — .–. .. -. .. . … – ..- -.- -.- . -. / .-.. . – - . .-. .-.. .. .— -.- / …. . -… -… . -. / –. . -.- — .–. .. . . .-. -.. / …- .- -. / -.. . / -. . .– / -.– — .-. -.- / – .. — . … –..– / .–. ..- .-. . / .–. .-.. .- –. .. .- .- – / -.. ..- … .-.-.- / -. . . –..– / .. -.- / .-.. . . … / .-.. .. . …- . .-. / . . -. / -… — . -.- .-.-.- / … / .- …- — -. -.. … / -… . –. . . ..-. / .. -.- / — .. .— / –. . .-. . –. . .-.. -.. / — .–. / …. . – / .. -. – . .-. -. . – .-.-.- / .. -.- / …- ..- .-.. / -.. . / – .. .— -.. / — . – / …. . – / .-.. . –.. . -. / …- .- -. / ..-. — .-. .- –..– / -… . -.- .. .— -.- . -. / …- .- -. / ..-. .. .-.. — .–. .— . … / — .–. / … .. – . … / .- .-.. … / -.– — ..- – ..- -… . –..– / . -. / -.-. …. .- – - . -. / — . – / ..-. .- — .. .-.. .. . / . -. / …- .-. .. . -. -.. . -. .-.-.-

Mijn eerste leeservaring

Ballonnen en heroïek

Vroeger werd ik vaak voorgelezen uit boeken als Pinkeltje. Dit werd dan aan mij en mijn grote broer voorgelezen door mijn vader of moeder. Ik heb geen enkel idee wanneer ik zelf begon met lezen. Het cliché beeld van het bord met aap, noot en mies komt wel gelijk bij mij naar boven, maar ik vrees dat dat geen authentieke herinnering is.

Het winnen van een boek in groep 2 komt mij nog wel heel helder en vertrouwd naar boven. Dit boek over Lars de kleine ijsbeer heb ik nog reeds in mijn bezit. En dit was niet zomaar verkregen door het voltooien van een of andere infantiele legpuzzel, nee hier gingen dagen van peinzen overheen. Een heroïsche strijd der ballonnen. Ik was namelijk tweede geworden in een ballonnenwedstrijd op school. Mijn ballon wist het oosten van Azie bereiken, aldus mijn kinderlijke perceptie van die tijd. Het zal wel ergens in Duitsland geweest zijn. MAAR DAT DOET ER NIET TOE.

Recensie BOEIUH!

Lees tot blz. 45

Het boek begon voor mij uitstekend: ik herkende veel van de beweringen van Rob Wijnberg in mijn eigen opvattingen. Zelf lijd ik namelijk aan een redelijk apathische verstandhouding tegenover de huidige politiek en maatschappij. De macrorealiteit kan mij gewoonweg niet boeien: de terroristische dreigingen, de spanningen in het Midden-Oosten; de kabinetverkiezingen: boeiuh. Het staat zo ver van mij af dat ik geen enkele reden kan opnoemen om mij ermee te bemoeien. Deze desinteresse wordt door bijna alle jongeren gedeeld. Wij zijn onbezorgd opgegroeid in de jaren 90 waar wij amper zijn blootgesteld aan grootschalig leed of onrecht. Er is dus voor ons geen enkele bakermat geweest voor het ontstaan van een politieke ideologie of een drive om de maatschappij te verbeteren.

Tot zover weet de schrijver alle spijkers op hun kop te slaan. De eerste 45 pagina’s heb ik geboeid gelezen. Een feest der herkenning met een aantal nieuwe inzichten waar ik zelf nog niet aan had gedacht.

Het tweede helft van het boek vond ik een stuk minder interessant. Het gaat over onze afkeer tegenover het populisme in het huidige informatietijdperk (chilluh) en het sterke individualisme en het gebrek aan vertrouwen bij jongeren (pimpuh). Het boek verloor mij hier een beetje. Ik vond deze verdere analyses overbodig; ik had het gevoel dat het puur geschreven was om de sterke kern aan het begin van het boek nodeloos te bekrachtigen. De ketel verwijdt hier de pot dat hij zwart ziet; Rob Wijnberg maakt zich schuldig aan het negeren van zijn eigen bevindingen aan het begin van het boek; de constante overanalysering van informatie.

Dit neemt natuurlijk niet weg dat de schrijver in veel opzichten gelijk heeft en een aantal aspecten op een unieke manier weet te belichten. Om het leesplezier te bevorderen zou ik alleen het eerste deel en de conclusie lezen.

Opdrachten week 1

Ik en Media

De wekker gaat. Radio. Ik ben te slaperig om er iets van op te nemen. Snooze.

Na 10 minuten is het echt tijd om op te staan. Alvorens ik naar de badkamer loop zet ik mijn pc aan. Nadat ik mijn nachtlenzen heb uitgedaan kan ik gelijk mijn mail checken. Het aantal verse mailtjes zijn rond deze tijd schaars, maar toch is dit een ritueel die zich elke ochtend voordoet.

Aan het ontbijt lees ik vaak vluchtig een krantje. Het liefst lees ik de NRC-next, een vlot en hip nieuwsblad met interessante nieuwsachtergronden. Helaas moet ik het nu even met het minder leuke Noord-Hollands Dagblad doen.

Op weg naar school laat ik de treinbladen vaak aan mij voorbij gaan. De Metro en Spits hebben voor mij een te hoge Telegraafwaarde en de Pers heeft het voor mij onlangs verpest door op de voorpagina over Britney Spears te prediken. Ook heb ik vernomen dat zij bepaalde opiniestukken letterlijk hebben gekopieerd van de New York Times, pure plagiaat dus. Nee, ik lees liever een boek.

’s Avonds begeef ik mij geregeld op het internet. Ik vul de tijd met het lezen van fora, bekijken van filmpjes op sites als youtube, en chatten met familie en vrienden.

Beeldende uitspraken

Lezen is het tappen van een stroom vol woorden

Taal is het schip van onze gedachten

Spreken doet de zijlen strijken

Luisteren geeft een vrije haven

En schrijven geeft kramp